Heptacodium

Hoe herken je een heptacodium?

Groeivorm

Grote, bladverliezende, meerstammige struik of kleine boom van 4–6 m hoog en ongeveer 3 m breed, met een open, boogvormige kroon.

Blad

Tegenoverstaand, lang eirond tot lancetvormig, 8–12 cm lang, met drie duidelijke nerven; donkergroen.

Bloem

Pluimen van kleine, witte, geurende bloemen aan de toppen van de nieuwe scheuten, van augustus tot oktober.

Kelk

Na de bloei worden de kelken groter en kleuren ze rozerood; ze sieren tot in de herfst.

Schors

Lichtbruin tot grijs, in lange stroken afbladderend; zeer decoratief in de winter.

Bloei: augustus–oktober · Planten: maart–april en oktober–november · Snoeien: maart

Waarom in je tuin?

• Geurende witte bloemen in de late zomer, wanneer weinig andere struiken bloeien.
• Daarna kleuren de kelken rozerood, zodat de sierwaarde nog weken doorloopt.
• De bloemen zijn een bron van nectar voor bijen en vlinders, juist laat in het seizoen.
• Afbladderende, lichte schors geeft het hele jaar structuur, ook in de winter.
• Groeit tot een meerstammige struik of kleine boom; ideaal als solitair in een grote tuin en weinig gevoelig voor ziekten.

Waar staat een heptacodium graag?

• Zon of halfschaduw; in de volle zon bloeit hij het rijkst.
• Gewone, goed doorlatende tuingrond: zand, leem of klei, zuur tot kalkrijk.
• Normaal vochtig: eenmaal gevestigd is hij tamelijk droogtebestendig, maar hij bloeit mooier met regelmatig water.
• Een beschutte plek tegen harde wind helpt; ruim bemeten: geef hem 3–4 m vrije ruimte.
• Mooi als solitair, in een grote border of als achtergrond voor lagere planten.

Licht

Zon en halfschaduw

Grondsoort

Zand, leem of klei

Zuurtegraad

Niet kieskeurig

Vocht

Normaal

Grootte

5 m hoog, 3 m breed

Winterhard

Winterhard (tot -25 °C)

Mooi samen met

• Siergrassen: Pluimen in de late zomer die mooi combineren met de witte en rozerode bloemen.
• Hemelsleutel: Laagblijvend en bloeit in dezelfde periode, vaak roze.
• Japanse anemoon: Roze of witte bloemen in de herfst, onder de struik in halfschaduw.
• Pluimhortensia: Een andere laatbloeiende heester die goed combineert.
• Herfstaster: Blauwe en paarse bloemen voor een contrast in de herfst.

Hoe en wanneer plant je een heptacodium?

Planten in maart–april en oktober–november.

1. Plant in maart–april of in oktober–november, als de grond niet bevroren of te nat is.
2. Graaf een plantgat dat even diep is als de kluit en tweemaal zo breed; meng wat compost door de uitgegraven grond.
3. Zet de plant even diep als in de pot en druk de grond goed aan.
4. Plant op 3–4 m van gebouwen en andere struiken; in een rij voor een haag op 1,5–2 m.
5. Geef meteen een flinke gieter water en houd de grond de eerste twee jaar vochtig.
6. Leg een laag mulch van 5–8 cm rond de voet, zonder de stam te raken.

Verzorgen

Water

De eerste twee jaar bij droogte wekelijks. Daarna alleen in lange droge perioden.

Bemesten

In het voorjaar compost of een organische meststof voor heesters. Niet na juli.

Mulchen

Een laag bladcompost of schors in het voorjaar houdt de grond koel en vochtig.

Uitgebloeide bloemen

Niet wegknippen: de rozerode kelken zijn juist het mooiste deel.

Steun

Een jonge boomvorm krijgt de eerste jaren een stevige paal; een meerstammige struik niet.

Tip: Geurende witte bloemen in september, daarna kleuren de kelken roze. Groeit uit tot een grote, meerstammige struik met afbladderende schors. Geef hem ruimte en snoei in februari–maart.

Wanneer snoei je een heptacodium?

Snoeimaanden: maart.

Wanneer: Eind februari tot eind maart, voor de nieuwe scheuten uitlopen. Hij bloeit op nieuw hout.

Hoe:

• Verwijder dode, beschadigde en elkaar kruisende takken tot aan de basis.
• Wil je een boomvorm, kies dan één of enkele sterke stammen en haal de zijscheuten aan de voet weg; wil je een struik, laat de meerstammige vorm staan.
• Voor een compactere plant kun je de langste takken met een derde inkorten.
• Dun overvolle struiken uit door enkele oudere takken helemaal aan de basis weg te nemen.

Let op: Snoei niet na juli: dat kost bloemknoppen en nieuwe scheuten die voor de winter niet meer kunnen verhouten.

Snoeien: wanneer en hoe · Snoeikalender en basisregels

Vermeerderen

Zachte stekken

In juni–juli: stekken van 10–15 cm van niet-bloeiende scheuten, onderste bladeren weg, in vochtige zandige stekgrond onder plastic. Na enkele weken wortelen ze.

Zaaien

Zaai in de herfst buiten in een bak of koude kas; het zaad heeft een koude periode nodig om te kiemen. Zaailingen groeien traag.

Hoe komt een heptacodium de winter door?

Winterhard tot −25 °C.

• Volledig winterhard, tot ongeveer −25 °C: in Belgische winters is geen bescherming nodig.
• Jonge planten krijgen de eerste winters een laag mulch rond de voet, om de wortels te beschermen.
• De afbladderende schors is in de winter extra mooi: laat de stammen vrij staan.

Ziektes en plagen

• Vorstschade aan de toppen: Jonge scheuten kunnen in een late nachtvorst bevriezen. Knip ze in het voorjaar terug tot in gezond hout.
• Weinig bloei: Meestal te veel schaduw of te hard gesnoeid. Geef meer zon en snoei in februari–maart.
• Bladluis: Soms op jonge scheuten. Meestal ruimen lieveheersbeestjes ze op; anders afspuiten met water.
• Meeldauw: Wit poeder op de bladeren in droge, warme zomers. Water geven aan de voet, ruimte laten en aangetaste scheuten wegknippen.

Het jaar rond

• Maart: Snoeien. Compost geven. Planten.
• April: Planten. Mulch aanbrengen.
• Juni: Zachte stekken nemen.
• Juli: Water geven bij droogte. Stekken nemen.
• Augustus: Begin van de bloei. Bijen en vlinders komen op de bloemen af.
• September: Volle bloei, geurend. Daarna kleuren de kelken rozerood.
• Oktober: Rozerode kelken. Planten.
• November: Planten. Jonge struiken mulchen.

Goed voor dieren

Bijen

Nectar en stuifmeel voor honingbijen en wilde bijen.

Vlinders

Nectar voor dagvlinders.

Wist je dat?

• Heptacodium werd pas in 1980 in Westerse tuinen geïntroduceerd, via een Chinees-Amerikaanse plantenexpeditie die door het Arnold Arboretum was georganiseerd.
• In het wild komt de soort nog maar op enkele plaatsen in het oosten van China voor.
• De naam komt van het Griekse ‘hepta’ (zeven): de bloemen zitten vaak met zeven samen in een bloemhoofdje. In het Engels heet hij ‘seven-son flower’.