Perzische sering

Hoe herken je een Perzische sering?

Groeivorm

Ronde, dichte struik van ongeveer 2 m hoog en even breed, met dunne, licht overhangende takken.

Blad

Smal lancetvormig, 2–6 cm lang, gave rand, tegenoverstaand; dofgroen. Valt in de herfst af zonder opvallende kleur.

Bloem

Losse pluimen van 5–8 cm langs de takken van vorig jaar, in mei. Elke bloem is een klein buisje met vier slippen.

Kleur

Bleek lila; bij ‘Alba’ wit.

Geur

Zoet, de typische seringengeur, het sterkst op een warme, windstille dag.

Vrucht

Zet zelden zaad; de uitgebloeide trossen worden bruin en blijven hangen tot je ze afknipt.

Bloei: mei · Planten: maart–april en oktober–november · Snoeien: juni

Waarom in je tuin?

• Rijke bloei in mei, met geurende lila pluimen over de hele struik.
• Kleiner en fijner dan de gewone sering: past ook in een kleine tuin of een gemengde border.
• Bijen en vlinders komen graag op de nectar af.
• Takken met bloemen staan mooi in een vaas en geuren binnen heerlijk.
• Sterk en volledig winterhard, op zand, leem en klei.
• Ook na de bloei een rustige, groene struik met een sierlijke, overhangende vorm.

Waar staat een Perzische sering graag?

• Zon tot halfschaduw; in volle zon bloeit hij het rijkst.
• Elke goed doorlatende tuingrond: zand, leem of klei. Hij verdraagt zure tot kalkrijke grond, maar heeft neutraal tot kalkrijk het liefst.
• Normaal vochtige grond; geen plek waar water blijft staan.
• Reken op 2 m ruimte; in een vrij uitgroeiende, bloeiende haag op 1–1,5 m van elkaar.

Licht

Zon en halfschaduw

Grondsoort

Zand, leem of klei

Zuurtegraad

Niet kieskeurig

Vocht

Normaal

Grootte

2 m hoog, 2 m breed

Winterhard

Winterhard (tot -30 °C)

Mooi samen met

• Pioenroos: Bloeit aansluitend en vult de border met grote bloemen.
• Sierui: Paarse bollen in mei, in dezelfde kleurtoon als de sering.
• Ooievaarsbek: Een lage, bloeiende bodembedekker aan de voet.
• Akelei: Bloeit tegelijk en zaait zich los uit tussen de struiken.
• Late tulpen: Kleur aan de voet tijdens de bloei in mei.

Hoe en wanneer plant je een Perzische sering?

Planten in maart–april en oktober–november.

1. Plant in maart–april of in oktober–november, als de grond niet bevroren of te nat is.
2. Graaf een plantgat twee keer zo breed als de kluit en maak de bodem los.
3. Meng een paar scheppen compost door de uitgegraven grond.
4. Zet de struik even diep als in de pot en druk de grond goed aan.
5. Geef meteen een flinke gieter water.
6. Leg een laag mulch van compost of houtsnippers rond de voet.

Verzorgen

Water

Het eerste jaar regelmatig bij droogte. Daarna alleen in lange droge periodes.

Bemesten

In maart een schep compost of wat organische mest. Te veel stikstof geeft veel blad en weinig bloemen.

Mulchen

Een laag compost in het voorjaar houdt de grond vochtig en onkruidvrij.

Uitgebloeide bloemen

Knip de uitgebloeide trossen meteen na de bloei af, net boven de eerste bladeren. Zo blijft de struik netjes.

Ruimte

Geef hem plaats om zijn overhangende vorm te tonen; een sering die elk jaar kort geknipt wordt, bloeit weinig.

Tip: Knip meteen na de bloei de uitgebloeide trossen af en snoei nooit later in de zomer of in de winter: dan knip je de bloemknoppen van volgend jaar weg.

Wanneer snoei je een Perzische sering?

Snoeimaanden: juni.

Wanneer: In juni, meteen na de bloei. Hij bloeit op het hout van vorig jaar.

Hoe:

• Knip de uitgebloeide trossen af tot net boven de eerste bladeren of nieuwe scheuten.
• Knip dode, zwakke en kruisende takken weg.
• Haal om de paar jaar een of twee van de oudste takken helemaal aan de voet weg, zodat er jonge takken bijkomen.
• Een te grote of kale struik kun je in drie jaar verjongen: elk jaar na de bloei een derde van de oudste takken aan de voet weg.

Let op: Snoei niet later dan juli en niet in de winter: in de zomer vormt hij al de bloemknoppen voor volgend jaar.

Snoeien: wanneer en hoe · Snoeikalender en basisregels

Vermeerderen

Zachte stekken

In juni: stekken van 10 cm van jonge, niet-bloeiende scheuten, onderste bladeren weg, in vochtige stekgrond onder plastic. Hou ze warm en vochtig tot ze wortelen.

Afleggen

Een lage tak in het voorjaar in de grond leggen en vastpinnen; na een jaar loskoppelen en verplanten.

Hoe komt een Perzische sering de winter door?

Winterhard tot −30 °C.

• Volledig winterhard tot ongeveer −30 °C: in België geen bescherming nodig.
• De bloemknoppen zitten in de winter al klaar aan de takken: knip dus niet in de winter.
• In een grote pot: wikkel de pot bij strenge vorst in jute, zodat de wortels niet bevriezen.

Ziektes en plagen

• Meeldauw: Wit poeder op de bladeren in de nazomer. Het ziet er lelijk uit, maar schaadt de struik weinig. Hou hem luchtig en geef water bij droogte.
• Seringenmot: Rupsjes mineren en rollen de bladeren op, die daarna bruin worden. Knip aangetaste bladeren weg en gooi ze bij het restafval.
• Zwartwordende scheuten: In een nat, koud voorjaar kunnen jonge scheuten en bloemknoppen zwart worden en verwelken door een bacterie. Knip ze weg tot in gezond hout en maak je snoeischaar schoon.
• Weinig bloei: Meestal door snoei in de zomer of de winter, te veel schaduw of te veel mest. Snoei voortaan alleen meteen na de bloei.

Het jaar rond

• Maart: Planten. Compost geven.
• April: Planten. Mulch aanbrengen. De bloemknoppen zwellen.
• Mei: Bloei: geurende lila pluimen. Takken snijden voor de vaas.
• Juni: Uitgebloeide trossen afknippen en snoeien. Zachte stekken nemen.
• Juli: Water geven bij droogte. Niet meer snoeien: de nieuwe bloemknoppen worden gevormd.
• Augustus: Letten op meeldauw. Water geven bij droogte.
• Oktober: Planten.
• November: Planten. Afgevallen blad opruimen als er meeldauw was.
• December: Rust. Niet snoeien: de bloemknoppen zitten al klaar.

Goed voor dieren

Bijen

Nectar en stuifmeel voor honingbijen en wilde bijen.

Vlinders

Nectar voor dagvlinders.

Wist je dat?

• De Perzische sering is een van de ouders van de Chinese sering (Syringa × chinensis), die in de 18e eeuw in de botanische tuin van Rouen ontstond uit een kruising met de gewone sering.
• Ondanks de naam is hij in Iran niet in het wild bekend: hij is er al heel lang een tuinplant.
• Seringen horen bij de olijffamilie, net als liguster, forsythia en jasmijn.