Minipetunia

Calibrachoa × hybrida

In andere talen: Calibrachoa (Français) · Million bells (English)

De minipetunia is een rijkbloeiende hang- en potplant, gekweekt uit soorten uit Zuid-Amerika. Hij is verwant aan de petunia, maar heeft kleinere bloempjes van 2–3 cm, en daarvan honderden tegelijk. Van mei tot oktober bloeit hij in bijna alle kleuren, van wit en geel tot oranje, roze, rood en paars, vaak met een donker of geel hart. De fijne stengels hangen sierlijk over de rand van hangpotten en balkonbakken. Tuiniers houden van hem omdat hij zonder uitbloeiwerk de hele zomer doorbloeit.

Bijgewerkt op 9 oktober 2026

Licht
Volle zon
warm en licht
Vocht
Normaal
geen natte voeten
Grond
Zand of leem
zuur tot neutraal
Winterhard
tot 0 °C
beschermen in strenge winters
Grootte
0,2 m
hoog, 0,4 m breed
Bloei
mei–oktober

Feiten op een rij
Snoeimaanden	juli
Hoogte	0,2 m
Inheems in België	Nee, aangeplant
Giftig voor mens en huisdier	Niet als giftig bekend
Bloei	mei–oktober

Herkennen

Hoe herken je een minipetunia?

Groeivorm: Hangend tot breed uitgroeiend, 15–20 cm hoog en 40 cm breed, met stengels die ver over de rand hangen.
Blad: Klein, smal en licht behaard; stengels en bladeren voelen wat plakkerig aan.
Bloem: Trechtervormig, 2–3 cm, enkel of gevuld, vaak met een donker of geel hart of donkere nerven.
Kleur: Wit, geel, oranje, roze, rood, paars en blauwpaars, ook tweekleurig.
Wortels: Fijn en gevoelig voor natte voeten: de pot moet goed afwateren.

Bloei: mei–oktober · Planten: mei–juni · Snoeien: juli

In je tuin

Waarom in je tuin?

Bloeit van mei tot oktober aan één stuk door, met honderden bloempjes tegelijk.
Uitgebloeide bloemen wegknippen hoeft niet: de nieuwe bloei bedekt ze.
Hangt sierlijk over de rand van hangpotten, balkonbakken en hoge potten.
Bijna alle kleuren, ook geel en oranje, vaak met een contrasterend hart.
De kleine bloempjes herstellen sneller na een regenbui dan grote petuniabloemen.

Waar staat een minipetunia graag?

Volle zon, liefst minstens zes uur per dag: in de schaduw bloeit hij veel minder.
Losse, goed doorlatende grond, zuur tot neutraal; in potten verse potgrond, geen tuingrond.
Kalkrijke grond of kalkrijk leidingwater geeft gele bladeren.
Reken op 25 cm per plant in een bak, of drie planten per hangpot.

Licht: Zon
Grondsoort: Zand of leem
Zuurtegraad: Zuur of neutraal
Vocht: Normaal
Grootte: 0,2 m hoog, 0,4 m breed
Winterhard: Vorstgevoelig: pas buiten na de laatste nachtvorst (half mei)

Mooi samen met

Verbena: Platte bloemschermen tussen de kleine trechters, ook in volle zon.
Staande geranium: Een stevige middenplant in de bak, met minipetunia als hangende rand.
Lobelia: Diepblauw naast geel of oranje.
Bacopa: Kleine witte bloempjes die samen met de minipetunia naar beneden hangen.

Onderhoud

Hoe en wanneer plant je een minipetunia?

Planten in mei–juni.

Plant na half mei, als er geen nachtvorst meer dreigt.
Kies een pot, bak of hangpot met een gat in de bodem.
Vul met verse potgrond en meng er eventueel wat langwerkende mest door.
Zet de plantjes even diep als in hun potje, 25 cm uit elkaar, en druk licht aan.
Giet meteen aan, liefst met regenwater.

Verzorgen

Water: Giet liefst met regenwater. Laat de pot niet uitdrogen, maar ook niet in water staan; hangpotten in de zomer elke dag nakijken.
Bemesten: Van juni tot september wekelijks vloeibare bloemenmest, liefst een met ijzer erin.
Uitgebloeide bloemen: Wegknippen hoeft niet: ze verdwijnen vanzelf onder de nieuwe bloei.
Potgrond: Gebruik elk jaar verse potgrond: oude grond is uitgeput.

Tip: Zet drie planten samen in een hangpot van 25–30 cm: ze groeien snel aaneen tot een bol vol bloemen.

Wanneer snoei je een minipetunia?

Snoeimaanden: juli.

Wanneer: Echt snoeien is niet nodig. Wordt de plant in de zomer kaal of slordig, knip hem dan in juli in.

Hoe:

Knip alle stengels met een derde in.
Geef daarna water en bloemenmest.
Na enkele weken bloeit hij weer volop.

Snoeien: wanneer en hoe · Snoeikalender en basisregels

Vermeerderen

Stekken: In het voorjaar of eind augustus: kopstekken van 5–8 cm van niet-bloeiende scheuten, onderste blaadjes weg, in vochtige stekgrond op een warme, lichte plek zonder volle zon.
Zaad: Zelden een optie: zaad is bijna nooit te koop en de meeste rassen worden via stekken vermeerderd.

Hoe komt een minipetunia de winter door?

Winterhard tot 0 °C: beschermen in strenge winters.

Niet winterhard: bij vorst sterft hij af.
Je kunt een plant licht en vorstvrij overwinteren bij 5–10 °C, met net genoeg water om de kluit niet te laten uitdrogen.
Meestal is het eenvoudiger om elk jaar nieuwe planten te kopen.

Ziektes en plagen

Gele bladeren: Gele bladeren met groene nerven wijzen op ijzertekort door kalk. Gebruik verse potgrond, giet met regenwater en geef mest met ijzer.
Wortelrot: De plant verwelkt terwijl de grond nat is. Zorg voor een afvoergat en laat geen water in de schotel staan.
Bladluis: Op jonge scheuten. Spuit ze af met water of laat natuurlijke vijanden hun werk doen.
Witte vlieg: Kleine witte vliegjes onder het blad, vooral bij warm weer. Gele vangplaten helpen.
Kale plant: Midden in de zomer wordt hij soms kaal in het midden. Knip met een derde in en bemest.

Het jaar rond

Maart: Overwinterde planten lichter en warmer zetten. Stekken nemen.
April: Potten en hangpotten klaarzetten met verse potgrond.
Mei: Na half mei planten in volle zon.
Juni: Wekelijks bemesten. Gieten met regenwater.
Juli: Kale of slordige planten met een derde inknippen.
Augustus: Elke dag water bij warm weer. Stekken nemen om te overwinteren.
September: Bloei gaat door. Bemesten tot eind september.
Oktober: Laatste bloei. Voor de vorst opruimen of vorstvrij binnenzetten.

Jij en deze soort

Wist je dat?

Hij werd lang bij de petunia’s ingedeeld, maar kreeg rond 1990 weer een eigen geslacht, onder meer omdat hij een ander aantal chromosomen heeft.
De naam eert Antonio de la Cal y Bracho, een apotheker en plantkundige die rond 1800 in Mexico werkte.
Bijna alle rassen worden via stekken vermeerderd, daarom zie je hem zelden als zaad in de winkel.

Tuinplanten · Alle soorten