Stinkende lis (Iris foetidissima)

Foto: ann2005, CC BY-SA 2.0 fr · bron

Vaste plant · Iridaceae

Stinkende lis

Iris foetidissima

In andere talen: Iris fétide (Français) · Stinking iris (English)

De stinkende lis is een wintergroene iris uit West- en Zuid-Europa en Noord-Afrika, waar hij groeit in bossen, struwelen en op hellingen, vaak op kalkrijke grond. Hij vormt een pol van donkergroene, zwaardvormige bladeren van zo’n 60 cm hoog en breed, die onaangenaam ruiken als je ze kneust. In juni en juli verschijnen vrij kleine, grijsviolette bloemen met fijne aders, die je makkelijk over het hoofd ziet. De echte sier komt in de herfst: dan springen de dikke zaaddozen open en tonen ze rijen felrode tot oranje zaden die tot ver in de winter blijven zitten. Tuiniers waarderen hem omdat hij tevreden is met droge schaduw; er is ook een vorm met lichtgele bloemen (var. citrina) en een vorm met wit gestreept blad.

Let op: Alle delen zijn giftig, vooral de wortelstokken en de opvallende rode zaden: houd kinderen, honden en katten weg van de zaaddozen. Het sap kan de huid irriteren, dus draag handschoenen bij het scheuren en snoeien.

  • Licht

    Zon tot schaduw

    niet kieskeurig

  • Vocht

    Droog tot normaal

    geen natte voeten

  • Grond

    Zand, leem of klei

    elke zuurtegraad

  • Winterhard

    Volledig winterhard

    tot -20 °C

  • Grootte

    0,6 m

    hoog, 0,6 m breed

  • Bloei

    juni–juli

Feiten op een rij
Snoeimaandenmaart
Hoogte0,6 m
Inheems in BelgiëNee, aangeplant
Giftig voor mens en huisdierJa, let op met kinderen en huisdieren
Bloeijuni–juli

Herkennen

Hoe herken je een stinkende lis?

Groeivorm
Pol van rechtopgaande tot overhangende bladeren, ongeveer 60 cm hoog en 60 cm breed.
Blad
Smal, zwaardvormig, glanzend donkergroen en wintergroen; ruikt onaangenaam als je het kneust.
Bloem
Vrij klein, grijsviolet tot lila met donkere aders (bij var. citrina lichtgeel), in juni–juli.
Vrucht
Dikke, groene zaaddozen die in de herfst in drie delen openspringen en felrode tot oranje zaden tonen.
Wortels
Een kruipende wortelstok; de pol breidt zich langzaam uit.

Bloei: juni–juli · Planten: maart–april en september–oktober · Snoeien: maart

In je tuin

Waarom in je tuin?

  • Wintergroen blad dat het hele jaar een frisse pol vormt.
  • Felrode zaden in openspringende zaaddozen, van oktober tot in de winter: een zeldzame kleur in de wintertuin.
  • Een van de weinige planten die tevreden zijn met droge schaduw onder bomen en heesters.
  • Groeit in zon, halfschaduw en schaduw, op bijna elke goed doorlatende grond.
  • De zaaddozen zijn mooi in winterboeketten en droogstukken.
  • Weinig werk: één keer per jaar oud blad weghalen volstaat.

Waar staat een stinkende lis graag?

  • Zon, halfschaduw of schaduw; in diepe schaduw bloeit hij minder en vormt hij minder zaaddozen.
  • Bijna elke goed doorlatende grond: zand, leem of klei, zuur tot kalkrijk.
  • Droog tot normaal vochtig: eens ingeworteld kan hij goed tegen droogte, ook onder bomen.
  • Reken op 45–60 cm tussen de planten.
Licht
Zon, halfschaduw en schaduw
Grondsoort
Zand, leem of klei
Zuurtegraad
Niet kieskeurig
Vocht
Droog of normaal
Grootte
0,6 m hoog, 0,6 m breed
Winterhard
Winterhard (tot -20 °C)

Mooi samen met

  • Stinkend nieskruid: Nog een wintergroene plant voor droge schaduw, met lichtgroene bloemen in de late winter.
  • Elfenbloem: Een wintergroene bodembedekker onder bomen.
  • Mannetjesvaren: Een sterke varen die ook droge schaduw verdraagt.
  • Kleine maagdenpalm: Lage, wintergroene bodembedekker met blauwe bloemen in het voorjaar.

Onderhoud

Hoe en wanneer plant je een stinkende lis?

Planten in maart–april en september–oktober.

  1. Plant in maart–april of in september–oktober, als de grond niet bevroren of te nat is.
  2. Graaf een plantgat iets breder dan de kluit en maak de grond los; onder bomen meng je er wat compost door.
  3. Zet de wortelstok net onder de grond, even diep als in de pot.
  4. Houd 45–60 cm tussen de planten.
  5. Geef meteen water en het eerste jaar opnieuw bij droogte, zeker onder bomen.

Verzorgen

Water
Het eerste jaar bij droogte; daarna is het zelden nodig.
Bemesten
Niet nodig; in arme grond geef je in het voorjaar wat compost.
Oud blad
Knip in maart bruine en beschadigde bladeren aan de voet weg.
Zaaddozen
Laat ze staan tot ze in de late winter leeg zijn, of snijd er een paar voor een boeket.
Zaailingen
Hij zaait zich soms uit; laat ze staan of verplant ze jong.

Tip: Plant hem waar je hem in de winter vanuit huis ziet: de felrode zaden komen het best uit tegen het donkere blad, als de rest van de tuin kaal is.

Wanneer snoei je een stinkende lis?

Snoeimaanden: maart.

Wanneer: Hij wordt nauwelijks gesnoeid. In maart haal je oud blad en lege zaadstengels weg.

Hoe:

  • Knip in maart bruine, gescheurde of door vorst beschadigde bladeren aan de voet weg.
  • Snijd de oude zaadstengels af als de zaden gevallen of opgegeten zijn.
  • Draag handschoenen: het sap kan de huid irriteren.

Let op: Knip het gezonde, wintergroene blad niet terug: de plant heeft het nodig.

Snoeien: wanneer en hoe · Snoeikalender en basisregels

Vermeerderen

Scheuren
In maart–april of in september: steek stukken wortelstok met een waaier blad van de rand af en plant ze meteen; knip de bladeren tot op de helft in om uitdrogen te beperken.
Zaaien
Zaai de rode zaden in de herfst, vers uit de zaaddoos, in potjes en zet ze buiten; ze kiemen traag en onregelmatig, soms pas na een jaar.

Hoe komt een stinkende lis de winter door?

Winterhard tot −20 °C.

  • Winterhard tot ongeveer −20 °C: in België is normaal geen bescherming nodig.
  • Wintergroen: de pol en de open zaaddozen zijn juist in de winter op hun mooist.
  • Na een strenge winter kan het blad bruin zijn; knip het in maart weg, de plant loopt opnieuw uit.
  • In een pot: zet hem bij strenge vorst tegen een muur.

Ziektes en plagen

  • Weinig zaaddozen: In diepe schaduw bloeit hij minder, en zonder bloemen geen zaden. Geef hem een plek met wat meer licht.
  • Bladvlekken: Bruine vlekken op het blad, vooral in een natte zomer. Knip aangetast blad weg.
  • Wortelstokrot: In natte grond rotten de wortelstokken en wordt het blad slap. Plant hem op goed doorlatende grond.
  • Slakken: Vreten aan jong blad en soms aan de bloemen. Raap ze ’s avonds.

Het jaar rond

  • Januari: Rode zaden sieren de tuin.
  • Februari: Laat de pol en de zaaddozen staan.
  • Maart: Oud blad en lege zaadstengels wegknippen. Planten of scheuren.
  • April: Planten.
  • Juni: Begin van de bloei.
  • Juli: Bloei. Water geven aan jonge planten bij droogte.
  • September: Planten of scheuren. De zaaddozen zwellen.
  • Oktober: De zaaddozen springen open. Planten. Zaad zaaien.
  • November: Zaaddozen snijden voor een winterboeket.
  • December: Rode zaden in de wintertuin.

Gebruiken

Eetbaar en bruikbaar

Niet eetbaar. Alle delen van de stinkende lis zijn giftig, vooral de wortelstok en de zaden. In de herfst springen de zaaddozen open en tonen ze felrode, glanzende zaden die de hele winter blijven zitten en kinderen lokken; ook in droogboeketten zijn ze geliefd. Eten geeft braken, buikpijn en diarree, ook bij honden en katten. Knip de zaaddozen weg waar jonge kinderen spelen, of zet de plant achteraan in de border, en hang droogboeketten met de zaden buiten hun bereik. De naam komt van de geur van gekneusd blad, die aan rosbief doet denken. Het sap kan de huid irriteren: draag handschoenen bij het scheuren en snoeien. Bij inslikken: bel meteen het Antigifcentrum (in België 070 245 245) of je huisarts.

Jij en deze soort

Wist je dat?

  • In het Engels heet hij ook roast-beef plant: sommigen vinden dat het gekneusde blad naar rosbief ruikt.
  • Het is een van de twee irissen die van nature in Groot-Brittannië voorkomen; de andere is de gele lis.
  • De open zaaddozen worden al lang gebruikt in winterboeketten en droogstukken.

Tuinplanten · Alle soorten

Laden…