Twee op een rij
Taxus of gewone zilverspar? Zo zie je het verschil
Taxus baccata · Abies alba
Een taxus herken je aan de platte, donkergroene naalden zonder witte strepen en de rode besjes in plaats van kegels; een gewone zilverspar heeft twee witte strepen onder elke naald en rechtopstaande kegels.
Draai een twijg om. Is de onderkant van de naalden lichtgroen zonder strepen, dan is het een taxus; zie je twee helderwitte strepen, dan is het een zilverspar. In tuinen is de taxus meestal een haag of vormsnoei, de zilverspar een hoge boom.
| Taxus | Gewone zilverspar | |
|---|---|---|
| Naalden | Naalden 1–3 cm, plat, zacht en spits; boven glanzend donkergroen, onder lichter geelgroen zonder witte strepen. Meestal in twee rijen. | Naalden 1,5–3 cm, plat en zacht met een stompe of ingekeepte top; onderaan twee witte strepen. Ze staan in twee zijdelingse rijen (kamvormig). De voet is verbreed als een zuignapje en laat een rond litteken na op een gladde twijg. |
| Bloei | – | – |
| Kegels en zaden | Geen kegels: elk zaad zit in een rode, vlezige beker (zaadmantel). Alleen vrouwelijke bomen dragen ze. | Rechtopstaande kegels van 10–15 cm die op de boom uiteenvallen; alleen de spil blijft staan. |
| Schors | Dun, roodbruin en in plaatjes afschilferend; stam vaak gegroefd en meerstammig. | Glad en zilvergrijs, bij oude bomen in kleine platen. |
| Vorm en hoogte | Naaldboom, 10–20 m, vaak struik of haag | Naaldboom, 30–50 m |
| Standplaats | Zon tot schaduw, elke tuingrond, normaal | Halfschaduw of schaduw, elke tuingrond, normaal |
| Inheems in België | Ja | Nee, aangeplant |
| Goed voor bijen, vlinders en vogels | Ja, voor vogels | Weinig |
| Giftig voor mens en huisdier | Ja, let op met kinderen en huisdieren | Niet als giftig bekend |
| Snoeimaanden | Mei–juni en augustus–september | Augustus–september |
Het beste kenmerk per seizoen
- Lente
- In het vroege voorjaar stuiven de mannelijke taxussen geel stuifmeel. De zilverspar loopt in mei uit met lichtgroene scheuten.
- Zomer
- Vanaf augustus hangen aan vrouwelijke taxussen rode, vlezige bekertjes met één zaad. De zilverspar draagt dan rechtopstaande kegels van 10–15 cm bovenin de kroon.
- Herfst
- De rode besjes van de taxus blijven tot in de herfst en worden door merels en lijsters gegeten. Onder een zilverspar liggen losse kegelschubben, want de kegels vallen op de boom uiteen.
- Winter
- Beide zijn wintergroen. De taxus heeft een roodbruine, in plaatjes afschilferende schors en vaak meerdere stammen; de zilverspar een gladde, zilvergrijze stam.
Waar groeien ze?
De taxus is inheems maar in het wild zeldzaam, vooral op kalkrijke hellingen; in tuinen, op kerkhoven en in parken is hij overal. De gewone zilverspar komt uit de middengebergtes van Europa en is bij ons alleen aangeplant, in parken en bossen.
Welke kies je voor je tuin?
- De taxus is een van de beste hagen: hij groeit traag, verdraagt diepe schaduw en loopt als enige naaldboom weer uit uit oud hout. Merels en lijsters eten de rode besjes en nestelen graag in een dichte taxushaag.
- Let op: naalden, schors en zaad van de taxus zijn zeer giftig voor mensen en dieren. Houd snoeiafval weg van paarden, koeien en schapen. De zilverspar wordt 30–50 m hoog en is te groot voor een gewone tuin.
Wist je dat? Taxussen kunnen meer dan 1000 jaar oud worden. Alleen het rode vruchtvlees is niet giftig: vogels eten de besjes, en het giftige zaad komt onverteerd weer naar buiten.
Verder lezen
- Fiche: Taxus
- Fiche: Gewone zilverspar
- Taxus snoeien: wanneer en hoe
- Gewone zilverspar snoeien: wanneer en hoe
- Determinatietabel: de vraag waar ze uit elkaar gaan
Lijkt ook op
- Douglasspar of gewone zilverspar
- Fijnspar of gewone zilverspar
- Gewone zilverspar of Kaukasische zilverspar