Foto: Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0 · bron
Vaste plant · Euphorbiaceae
Moeraswolfsmelk
Euphorbia palustris
In andere talen: Euphorbe des marais (Français) · Marsh spurge (English)
De moeraswolfsmelk is een forse, inheemse vaste plant van moerassen, natte hooilanden en rivieroevers in Europa; in België is hij in het wild zeldzaam. Hij vormt brede pollen van stevige, rechtopgaande stengels tot 1,2 m hoog, met smalle, frisgroene bladeren. In mei en juni verschijnen grote geelgroene bloemschermen boven het blad. In de herfst kleurt de hele plant geel, oranje en soms rood. Tuiniers kennen hem als een van de weinige wolfsmelken die natte voeten verdragen; bekend is het ras ‘Walenburg’s Glorie’.
Let op: Alle delen zijn giftig. Het melksap irriteert huid en ogen en kan bij inslikken braken en buikpijn geven. Kinderen, katten, honden en grazende dieren lopen risico: plant hem niet in een weide of aan een poel waar vee drinkt. Draag handschoenen en spoel bij contact met de ogen meteen met veel water; raadpleeg dan een arts.
Licht
Zon of halfschaduw
liefst wat zon
Vocht
Normaal tot nat
mag niet uitdrogen
Grond
Leem, klei of veen
elke zuurtegraad
Winterhard
Volledig winterhard
tot -30 °C
Grootte
1,2 m
hoog, 1 m breed
Bloei
mei–juni
| Snoeimaanden | juli en november |
|---|---|
| Hoogte | 1,2 m |
| Inheems in België | Ja |
| Goed voor bijen, vlinders en vogels | Ja, voor bijen |
| Giftig voor mens en huisdier | Ja, let op met kinderen en huisdieren |
| Bloei | mei–juni |
Herkennen
Hoe herken je een moeraswolfsmelk?
- Groeivorm
- Brede, dichte pol van stevige, rechtopgaande stengels, 90–120 cm hoog en tot 1 m breed.
- Blad
- Smal lancetvormig, 4–7 cm, frisgroen; in de herfst geel tot oranjerood.
- Bloem
- Grote, wijd vertakte schermen met geelgroene schutbladeren, in mei en juni.
- Wortels
- Een dikke, wat houtige wortelstok; de pol wordt langzaam breder.
- Melksap
- Wit melksap in alle delen, irriterend voor huid en ogen.
Bloei: mei–juni · Planten: maart–april en september–oktober · Snoeien: juli en november
In je tuin
Waarom in je tuin?
- Een architecturale plant die van het voorjaar tot de herfst structuur geeft aan de border.
- Grote geelgroene bloemschermen in mei–juni, die oplichten aan de waterkant.
- Een opvallende herfstkleur in geel en oranje, als veel andere vaste planten al uitgebloeid zijn.
- Verdraagt natte grond: ideaal aan de rand van een vijver of beek, of in een vochtige border.
- Inheems en een bron van nectar voor bijen en andere insecten.
Waar staat een moeraswolfsmelk graag?
- Volle zon of lichte halfschaduw; in de zon blijft hij steviger en kleurt hij mooier in de herfst.
- Leem, klei of veen, zuur, neutraal of kalkrijk; humusrijke grond die vocht vasthoudt.
- Normale tot natte grond, ook op de oever van een vijver of beek waar de grond nat blijft.
- Reken op 80–100 cm ruimte per plant: hij wordt breed.
- Op droge grond heeft hij het in warme zomers moeilijk.
- Licht
- Zon en halfschaduw
- Grondsoort
- Leem, klei of veen
- Zuurtegraad
- Niet kieskeurig
- Vocht
- Normaal of nat
- Grootte
- 1,2 m hoog, 1 m breed
- Winterhard
- Winterhard (tot -30 °C)
Mooi samen met
- Kattenstaart: Paarse aren in de zomer, op dezelfde natte grond.
- Moerasspirea: Romige pluimen en een frisse geur aan de waterkant.
- Siberische lis: Blauwe bloemen in mei–juni, samen met de geelgroene schermen.
- Koninginnekruid: Roze schermen in de late zomer, die vlinders lokken.
Onderhoud
Hoe en wanneer plant je een moeraswolfsmelk?
Planten in maart–april en september–oktober.
- Plant in maart–april of in september–oktober.
- Draag handschoenen tegen het melksap.
- Graaf een ruim plantgat en meng er compost door als de grond arm is.
- Zet de plant even diep als in de pot en houd 80–100 cm afstand.
- Geef meteen veel water en houd de grond het eerste jaar steeds vochtig.
- Leg een laag compost of bladaarde rond de voet.
Verzorgen
- Water
- Op een natte plek niet nodig. Elders in droge zomers ruim water: bij droogte laat hij het blad hangen.
- Bemesten
- In maart een laag compost volstaat.
- Steun
- Meestal niet nodig; op een winderige of te schaduwrijke plek helpt een ring van takken.
- Uitgebloeide bloemen
- Knip in juli de zaadhoofden weg als je zaailingen wilt vermijden; laat het blad staan voor de herfstkleur.
- Rust
- Laat de pol jaren ongestoord staan: hij wordt elk jaar mooier.
Tip: Geef hem een plek aan de rand van een vijver of in een natte hoek waar andere wolfsmelken zouden rotten. Laat de stengels staan tot na de herfstkleur: dan is hij op zijn mooist.
Wanneer snoei je een moeraswolfsmelk?
Snoeimaanden: juli en november.
Wanneer: Na de bloei, in juli, kun je de zaadhoofden wegknippen. Na de herfstkleur, in november, knip je de stengels tot bij de grond terug.
Hoe:
- Knip in juli alleen de uitgebloeide toppen weg, net boven de bladeren: zo zaait hij minder uit.
- Laat de stengels met blad staan tot na de herfstkleur.
- Knip in november de afgestorven stengels af tot 5–10 cm boven de grond.
- Draag handschoenen en een bril: uit de dikke stengels komt veel melksap.
Let op: Bij het snoeien van de stevige stengels komt veel melksap vrij. Houd het uit je ogen en was na afloop je handen.
Vermeerderen
- Scheiden
- In maart–april een pol opgraven en met een scherpe spade verdelen in stukken met wortels en knoppen. Bij jonge planten gaat dat het makkelijkst.
- Zaaien
- Zaai rijp zaad in de herfst buiten in een pot; het kiemt vaak pas na een winter buiten.
- Stekken
- In april stekken van jonge scheuten aan de voet nemen, de snijwond in lauw water dompelen en in vochtige stekgrond zetten.
Hoe komt een moeraswolfsmelk de winter door?
Winterhard tot −30 °C.
- Uiterst winterhard, tot ongeveer −30 °C: in België geen bescherming nodig.
- De stengels sterven af na de herfstkleur; in het voorjaar komen nieuwe scheuten uit de grond.
- Natte grond in de winter is voor deze wolfsmelk geen probleem, anders dan bij veel andere soorten.
- In een grote pot of vijverbak: zorg dat de grond niet uitdroogt, ook in de winter.
Ziektes en plagen
- Hangend blad: Teken van droogte: geef ruim water of verplant naar een vochtigere plek.
- Meeldauw: Wit poeder op het blad, vooral bij droogte. Water geven en aangetaste stengels wegknippen.
- Bladluis: Op jonge scheuten in mei. Afspuiten met water; lieveheersbeestjes doen de rest.
- Zaailingen: Op natte plekken zaait hij zich uit. Knip de zaadhoofden in juli weg en wied de zaailingen jong.
Het jaar rond
- Maart: Nieuwe scheuten. Planten of scheiden. Compost geven.
- April: Planten. Stekken nemen.
- Mei: Bloei begint. Letten op bladluis.
- Juni: Volle bloei. Water geven bij droogte.
- Juli: Zaadhoofden wegknippen.
- Augustus: Water geven bij droogte, tenzij hij nat staat.
- September: Planten. De herfstkleur begint.
- Oktober: Volle herfstkleur. Planten. Zaad buiten zaaien.
- November: Afgestorven stengels terugknippen.
Gebruiken
Eetbaar en bruikbaar
Niet eetbaar. Alle delen van wolfsmelk bevatten een wit melksap dat giftig en bijtend is. Op de huid geeft het roodheid, jeuk en soms blaren; in de ogen is het zeer pijnlijk en kan het hoornvlies beschadigd raken. Draag bij elk werk aan de plant handschoenen, lange mouwen en liefst een bril, wrijf niet in je ogen, was daarna je handen en je snoeischaar, en leer kinderen geen stengels af te breken. Krijg je melksap in je ogen, spoel ze dan meteen minstens een kwartier met lauw stromend water en ga naar een arts. Inslikken geeft een branderige mond, braken en buikpijn, ook bij honden en katten; paarden en vee worden er ziek van: gooi snoeiafval nooit in een weide. Bij inslikken: bel meteen het Antigifcentrum (in België 070 245 245) of je huisarts.
Goed voor dieren
- Bijen
- Nectar en stuifmeel voor honingbijen en wilde bijen.
Jij en deze soort
Wist je dat?
- Palustris betekent ‘van het moeras’: een verwijzing naar zijn natuurlijke groeiplaats.
- Het is een van de grootste wolfsmelken die in het wild in West-Europa groeien.
- In België groeit hij in het wild vooral langs rivieren en in moerassen, maar hij is er zeldzaam.