Twee op een rij

Gewone esdoorn of witte esdoorn? Zo zie je het verschil

Acer pseudoplatanus · Acer saccharinum

Een gewone esdoorn herken je aan het vijflobbige blad dat minder diep ingesneden en grof gezaagd is, met een grijsgroene onderkant; een witte esdoorn heeft heel diep ingesneden, fijn getand blad met een zilverwitte onderkant en bloeit al in februari–maart.

Draai een blad om: zilverwit bij de witte esdoorn, grijsgroen bij de gewone esdoorn. Bij de witte esdoorn gaan de insnijdingen tussen de lobben tot diep in het blad, bij de gewone esdoorn veel minder ver. Beide hebben tegenoverstaand blad zonder melksap en gevleugelde nootjes. De witte esdoorn heeft een open kroon met vaak overhangende twijgen.

Bijgewerkt op 12 oktober 2026

Foto: MPF, CC BY-SA 3.0 · bron

Gewone esdoorn Acer pseudoplatanus

Foto: Darkone (talk · contribs), CC BY-SA 2.5 · bron

Witte esdoorn Acer saccharinum

Gewone esdoorn en witte esdoorn naast elkaar
	Gewone esdoorn	Witte esdoorn
Blad	Tegenoverstaand, 10–20 cm, met 5 lobben die grof en onregelmatig gezaagd zijn; onderzijde grijsgroen. Bladsteel vaak rood, zonder melksap.	Tegenoverstaand, 10–15 cm, met 5 zeer diep ingesneden, fijn getande lobben; onderzijde zilverwit. Geen melksap.
Bloei	Geelgroene bloemen in hangende trossen, met het blad (mei).	Kleine rode bloempjes, al in februari–maart.
Vrucht	Gevleugelde nootjes met vleugels in een scherpe tot rechte hoek.	Grote gevleugelde nootjes die al in de late lente rijpen.
Schors	Grijs, bij oudere bomen in platen afschilferend. Knoppen groen.	Zilvergrijs, later in lange, losse schilfers.
Vorm en hoogte	Loofboom, 25–35 m	Loofboom, 20–30 m
Standplaats	Zon of halfschaduw, elke tuingrond, normaal	Volle zon, elke tuingrond, vochtig tot nat
Inheems in België	Nee, ingeburgerd	Nee, aangeplant
Goed voor bijen, vlinders en vogels	Ja, voor bijen en vogels	Ja, voor bijen
Giftig voor mens en huisdier	Niet als giftig bekend	Niet als giftig bekend
Snoeimaanden	Juli–oktober	Juli–oktober

Het beste kenmerk per seizoen

Lente: De witte esdoorn bloeit al in februari–maart met kleine rode bloempjes op kale takken; de gewone esdoorn bloeit pas met het blad, met hangende trossen geelgroene bloemen.
Zomer: Als de wind door de kroon waait, glinstert de witte esdoorn zilverwit door de bleke onderkant van zijn blad. Zijn grote gevleugelde nootjes rijpen al in de late lente, die van de gewone esdoorn pas in de herfst.
Herfst: De gewone esdoorn laat zijn ‘helikoptertjes’ vallen, met vleugels in een scherpe tot rechte hoek, en zaait zich overal uit. Het blad van de witte esdoorn kleurt geel.
Winter: Kijk naar de knoppen en de schors: groene knoppen en een grijze schors die bij oudere bomen in platen afschilfert bij de gewone esdoorn; roodachtige knoppen en een zilvergrijze schors die later in lange, losse schilfers loskomt bij de witte esdoorn.

Waar groeien ze?

De gewone esdoorn komt oorspronkelijk uit de bergen van Midden- en Zuid-Europa, maar is bij ons overal ingeburgerd, in bossen, parken, houtkanten en langs wegen. De witte esdoorn komt uit het oosten van Noord-Amerika, waar hij langs rivieren groeit; bij ons staat hij in parken en lanen, vaak bij water.

Welke kies je voor je tuin?

Beide worden te groot voor een gewone tuin: de gewone esdoorn 25–35 m, de witte esdoorn 20–30 m. De witte esdoorn groeit erg snel, maar heeft breekbaar hout en opdringerige wortels: plant hem niet vlak bij huizen of opritten.
Zaden en zaailingen van de gewone esdoorn zijn giftig voor paarden: ze veroorzaken weidemyopathie, een spierziekte die vaak dodelijk is. Plant hem niet bij een paardenweide.

Wist je dat? Uit het sap van de witte esdoorn kun je, net als uit dat van de suikeresdoorn, ahornsiroop koken, al heb je er meer sap voor nodig.

Verder lezen

Lijkt ook op

Herkennen per kenmerk

Alle soorten die op elkaar lijken